• Szkoła Ucząca Się
    • Ocenianie Kształtujące - serwis edukacyjny
    • Nauczyciel 1. klasa
    • Solidarna Szkoła
    • Kształcenie Obywatelskie w Szkole Samorządowej (KOSS)
    • Konkurs Wiedzy Obywatelskiej i Ekonomicznej
    • Szkoła z klasą 2.0
    • WF z klasą
    • Koduj z Klasą
    • Klasna Shkola
    • Młodzi przedsiębiorczy
    • Szkoła tolerancji
    • Cyfrowa Akademia
    • Rozmawiajmy o uchodźcach!
    • Samorząd uczniowski
    • Młody Obywatel
    • Weź oddech
    • Edukacja globalna
    • Zgodnie z naturą
    • Kulthurra!
    • Filmoteka szkolna. Akcja!
    • Włącz się. Młodzi i media
      • Nienawiść. Jestem przeciw!
      • Wrota Wiedzy
      • Młodzi głosują
      • Nagroda im. Ireny Sendler
      • Mamy prawo
      • Gimnazjalny Projekt Edukacyjny
      • Opowiem ci o wolnej Polsce
      • W świat z klasą
      • Ślady przeszłości - uczniowie adoptują zabytki
      • Czytam sobie w bibliotece
      • Mistrzowie kodowania
      • Działasz.pl
      • Centrum Edukacji Obywatelskiej
      • Sejm Dzieci i Młodzieży
        • Akademia uczniowska
        • Aktywna edukacja
        • Noc bibliotek
      Opowiem ci o wolnej Polsce

      Uczniowie z Gdańska realizują aż 3 projekty

      Grupa I- „ Stracona młodość- wspomnienia z obozu w Potulicach”

      Uczennice realizujące projekt: Wiktoria Dybowska, Weronika Szulc, Zuzanna Zygmańska, Klaudia Banaszek.

      Naszym świadkiem jest Pan Józef Dybowski , który opowiada o swoim ojcu Władysławie (obecnie mającym 88 lat- niestety zły stan zdrowia nie pozwolił na osobistą relację ) wywiezionym wraz z całą rodziną( rodzice, dziadkowie i dziesięcioro dzieci) do obozu w Potulicach. Wywiezienie do obozu było  skutkiem odmowy podpisania volkslisty. Pan Władysław spędził tam 3,5 roku. Tak jak większość więźniów   wykorzystywany był do prac rolnych na pobliskich folwarkach. Chociaż był nastolatkiem musiał wykonywać wszystkie ciężkie prace jak dorosły mężczyzna. Więźniowie pracowali w gospodarstwach przez całe dnie , na noc przywożeni byli do obozu. Z relacji pana Dybowskiego dowiedzieliśmy się dlaczego doszło do aresztowania, jak ono wyglądało , w jakich warunkach żyli więźniowie, jakie było wyżywienie, jak wyglądała niewolnicza praca. Na szczęście cała rodzina przeżyła obóz. Pan Władysław opowiadał swoje wojenne przeżycia dzieciom i wnukom, ale nigdy nie chciał  pojechać i zobaczyć miejsc , gdzie „stracił” część swojej młodości.

       

       

       

       

       

      Grupa II- „Solidarność- czułem się wtedy potrzebny”

      Uczniowie realizujący projekt : Maksymilian Bulczak, Marcin Wilk, Leonard Zacharski, Tomasz Augustis.

      Naszym świadkiem historii jest Pan Andrzej Kopeć, który opowiedział nam o swojej działalności w „Solidarności”. Pan Kopeć był pracownikiem Politechniki Gdańskiej, gdzie aktywnie tworzył struktury Niezależnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Aktywnie działał również w podziemiu , kiedy ogłoszono stan wojenny. Między innymi zajmował się udzielaniem pomocy działaczom „Solidarności”, którzy musieli ukrywać się.( nawiązywanie kontaktów, szukanie mieszkań). Poznaliśmy wiele interesujących szczegółów i niesamowitych historii dotyczących podziemnej „Solidarności”  Szczególnie rozbawiła nas historia Pana Eugeniusza Szumiejko, który uciekał z 8 piętra po piorunochronie przed funkcjonariuszami SB, czy też upozorowane porwanie Lecha Wałęsy.

       

       

       

       

       

      Grupa III- „Piotr Krysiuk i jego droga do niepodległości”

      Uczennice realizujące projekt: Jabłońska Zofia, Siciarek Maja, Zacharska Marianna

      Naszym świadkiem jest pani Justyna Uszlińska (nasza wychowawczyni i nauczycielka języka angielskiego), która opowiada o swoim nieżyjącym już dziadku Piotrze Krysiuku. Pan Piotr w 1943 roku wstąpił do Armii Krajowej i aktywnie działał w partyzantce. Po zakończeniu II wojny światowej, dla dziadka pani Justyna zaczęła się druga wojna – wojna Polaków z Polakami. Pan Piotr został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego i skazany na 8 lat więzienia we Wronkach. Z wywiadu dowiadujemy się w jaki sposób transportowano więźniów, w jak nieludzkich warunkach więźniowie byli przetrzymywani, jak wyglądały przesłuchania podejrzanych. Dziadek pani Justyny dzielił się swoimi wspomnieniami z rodziną i udzielił również wywiadu dla lokalnej gazety, w miejscowości, w której mieszkał. Pomimo takich przeżyć dożył 89 lat.

      Do tej pory udało się nam zebrać wiele informacji, dokumentów dotyczących naszych świadków. Przeprowadziliśmy  wywiady i obecnie zajmujemy się transkrypcjami. Myślimy o tym jak ciekawie zaprezentować wyniki naszej pracy społeczności szkolnej. Chłopcy chcą przeprowadzić grę , w której uczniowie całej szkoły będą poszukiwać ukrytych zadań dotyczących ich świadka i rozwiązywać je. Dla zwycięskiej klasy przewidziane są nagrody.Z nagranych wywiadów i zebranych materiałów będziemy montować filmiki.

       

      Uczniowie Szkoły Podstawowej nr 82 w Gdańsku