• Szkoła Ucząca Się
    • Ocenianie Kształtujące - serwis edukacyjny
    • Nauczyciel 1. klasa
    • Solidarna Szkoła
    • Kształcenie Obywatelskie w Szkole Samorządowej (KOSS)
    • Konkurs Wiedzy Obywatelskiej i Ekonomicznej
    • Szkoła z klasą 2.0
    • WF z klasą
    • Koduj z Klasą
    • Klasna Shkola
    • Młodzi przedsiębiorczy
    • Szkoła tolerancji
    • Cyfrowa Akademia
    • Rozmawiajmy o uchodźcach!
    • Samorząd uczniowski
    • Młody Obywatel
    • Weź oddech
    • Edukacja globalna
    • Zgodnie z naturą
    • Kulthurra!
    • Filmoteka szkolna. Akcja!
    • Włącz się. Młodzi i media
      • Nienawiść. Jestem przeciw!
      • Wrota Wiedzy
      • Młodzi głosują
      • Nagroda im. Ireny Sendler
      • Mamy prawo
      • Gimnazjalny Projekt Edukacyjny
      • Opowiem ci o wolnej Polsce
      • W świat z klasą
      • Ślady przeszłości - uczniowie adoptują zabytki
      • Czytam sobie w bibliotece
      • Mistrzowie kodowania
      • Działasz.pl
      • Centrum Edukacji Obywatelskiej
      • Sejm Dzieci i Młodzieży
        • Akademia uczniowska
        • Aktywna edukacja
        • Noc bibliotek
      Szkoła z klasą 2.0

      Kodeks 2.0

      Ostatnia edycja: 24.09.2014

       

      W pierwszym semestrze każda nowa szkoła obowiązkowo realizuje ścieżkę Kodeks 2.0. W jej trakcie opracowuje, testuje i weryfikuje Kodeks 2.0, czyli zbiór zasad korzystania z technologii komunikacyjno-informacyjnych w nauczaniu i uczeniu się.

      Nauczyciele ze szkół doświadczonych mogą wybrać w pierwszym semestrze dowolną ścieżkę edukacyjną, w tym również Kodeks 2.0. Wybierając ją, zajmują się weryfikacją i zmianą lub popularyzowaniem Kodeksu 2.0 w całej szkole.

       

      Szkolny Kodeks 2.0 ma być użytecznym, realnym dokumentem, ma odpowiadać na prawdziwe potrzeby uczniów i nauczycieli.

      Tworząc swój kodeks szkoła odwołuje się do podanej listy problemów, ale odpowiada na zawarte w niej pytania zgodnie z własnymi potrzebami. Może skorzystać z naszych sugesti. Szkolny kodeks musi być otwarty, dynamiczny i łatwy do zmodyfikowania, gdy pojawią się nowe narzędzia TIK i nowe możliwości.
       
      Siedem wątków szkolnego kodeksu:
      1. Ucz i ucz się z TIK!
      Jak prowadzić lekcje w sieci – online i offline? Jak korzystać z Internetu, gdy zajęcia nie odbywają się w pracowni i nie wszyscy uczniowie mają dostęp do komputera (tu giełda pomysłów np. dwoje uczniów „oddelegowanych” do wyszukiwania i sprawdzania informacji w internecie - na laptopie)? Jakie narzędzia komputerowe/internetowe mogą się przydać na różnych przedmiotach i do różnych zadań - które programy, jakie strony? Jak odrabiać prace domowe w erze TIK? Kiedy i jak używać sieci w sprawdzaniu wiedzy? Jak realizować zespołowe projekty uczniowskie z wykorzystaniem TIK? Jaki użytek z internetu, komputera i komórek można dopuścić na szkolnych sprawdzianach i egzaminach? 
       
      2. Z informacji korzystaj samodzielnie i krytycznie.
      Jak nauczyciele i uczniowie mają korzystać z TIK w nauczaniu, by nie było to bezkrytyczne kopiowanie typu „ctrl c - ctrl v", lecz twórcze wykorzystanie zasobów sieci? Kiedy ściaganie z sieci jest dobre a kiedy złe? Jak rozpoznawać wiarygodne strony i źródła? Jak odróżnić informacje od komentarzy czy opinii? Jak mądrze i skutecznie szukać potrzebnych informacji i materiałów (szkolny poradnik Googlarza) Jak nauczyć się dyskutować i precyzyjnie prezentować swoje poglądy w sieci? Czy i jak reagować na nieprawidłowości, oszustwa, błędy? Jak reagować na przejawy rasizmu, antysemityzmu, ksenofobii, nietolerancji?
       
      3. Nie kradnij i nie daj się okraść!
      Jak zgodnie z prawem korzystać z dostępnych w sieci materiałów – tekstów, zdjęć, filmów? Gdzie i jak szukać legalnych materiałów do wykorzystania w nauce? Jak podawać autorów i źródła? Jak „czytać” i respektować informacje o prawach autorskich? Jak zadbać o własne prawa? Jak podpisywać swoje teksty, zdjęcia itp.? Kiedy i jak korzystać z wolnych licencji?
       
      4. Komunikujmy się!
      Jak używać TIK do komunikacji w szkole miedzy nauczycielami, nauczycieli z uczniami oraz szkoły z rodzicami (maile, portale społecznościowe itp.)? Jakich informacji nie należy rozpowszechniać tą drogą? Jak stworzyć system monitorowania postępów ucznia, by pomagał on się uczyć (zasady dostępu, systemy ostrzegawcze, linki do materiałów dodatkowych dla uczniów)? Czy w kontaktach nauczycieli z uczniami używać sms-ów? Jaka powinna być szkolna strona internetowa (dobre i złe przykłady)? Kto za nią odpowiada, kto ją prowadzi, co mogą na niej robić uczniowie? Gazetka szkolna w internecie (Q-mam i inne narzędzia) – czy i jak nauczyciele powinni ją kontrolować? Co publiczne, a co prywatne – etykieta dla nowych czasów?
       
      5. Komputery pod ręką!
      Jak zapewnić dostępność komputerów i sieci w szkole, zamiast zamykać je w pracowni komputerowej? Jak sprawiedliwie i sensownie dzielić dostęp do TIK między różne przedmioty, różnych uczniów? Czym się kierować, żeby optymalnie wykorzystać komputery i dostęp do sieci? Rozrywka na szkolnych komputerach – kiedy i w jakim zakresie?
       
      6. Bądź bezpieczny w sieci.
      Na czym polega bezpieczne korzystanie z sieci? Jakie ślady zostawiasz serfując po Internecie? Jak bez ryzyka korzystać z portali społecznościowych? Komputery szkolne – co uczniowie mogą na nich robić, a czego nie? Czy dane na szkolnych dyskach powinny być szyfrowane? Kontakty z nieznajomymi – kiedy i czym to grozi młodym ludziom? Czy i jak szkoła może uczyć zasad bezpieczeństwa? Co powinno się znaleźć na liście zagrożeń - [np. skimming (kradzież karty kredytowej, kradzież tożsamości przez Internet), phishing (wyłudzanie informacji o koncie bankowym przy pomocy fałszywych „formularzy”), grooming (nakłanianie przy pomocy czatów i forów internetowych do flirtu i spotkania z intencją seksualnego wykorzystania)? Na jakie strony lepiej nie wchodzić (pornografia, hazard, podejrzane stowarzyszenia i organizacje)? Jak reagować na propozycje do robienia interesów? Jak się bronić przed internetowymi przestępcami?
       
      7. Nauczcie tego dorosłych!
      W jaki sposób uczniowie - jako "tubylcy" w dziedzinie nowych technologii - mogą wesprzeć nauczycieli we wprowadzaniu TIK w nauczanie i do szkolnej komunikacji? W jaki sposób stworzyć szkołę ucząca się od swoich uczniów? Czy i jak uczniowie - ze wsparciem nauczycieli - mogą szkolić innych dorosłych, np. swoich rodziców, dziadków czy sąsiadów, w dziedzinie TIK? Jak zbadać potrzeby informacyjno-komunikacyjne osób starszych, potencjalnych uczestników szkoleń, jakie umiejętności najbardziej by się im przydały i jak ich nauczać? Jak przełamać barierę wstydu, że młodzi uczą starszych? Kto i jak ma nadzorować takie zajęcia?

       

      Szkoły doświadczone, które posiadają już swój kodeks, w trakcie Targów 2.0 mogą zorganizować ogólnoszkolną debatę, podczas której będą komentować użyteczność wypracowanych zasad, uszczegółowią zapisy i wprowadzą nowe punkty. Jeśli szkoła doświadczona nie chce weryfikować zapisów Kodeksu 2.0 nauczyciele i uczniowie, którzy wybrali realizację ścieżki Kodeks 2.0 mogą przygotować kampanię informacyjną, promującą Kodeks 2.0 i jego zapisy wśród innych uczniów. Ważne, aby szkoły doświadczone, podczas realizacji zadań ze ścieżek nadal pamiętały o Kodeksie 2.0 i uwzględniały oraz weryfikowały jego zapisy.
       
      Szkołom, które przystępują do programu po raz pierwszy proponujemy kilka przykładowych, gotowych wersji Kodeksu 2.0, z których mogą skorzystać. Oprócz tego, każdy nauczyciel powinien przeprowadzić debatę klasową, wprowadzającą w tematykę kodeksu, podczas której uczniowie zaproponują swoje zapisy oraz zrealizować z uczniami Zadanie TIK, dotyczące wybranego punktu Kodeksu 2.0. Wszyscy nauczyciele nowych szkół powinni zaangażować się również w debatę ogólnoszkolną, w trakcie której zaprezentują punkt widzenia, wypracowany podczas debat klasowych. Debata szkolna powinna zakończyć się wyłonieniem ostatecznej wersji Kodeksu 2.0, którą następnie zaakceptuje Rada pedagogiczna szkoły.
       
      Warto pamiętać, że Kodeks 2.0 powinien być dokumentem żywym, z którego korzysta cała społeczność szkolna - także Ci nauczyciele i uczniowie, którzy nie realizują programu.
        
       
      Szkolny Kodeks 2.0 nie powinien zawierać więcej niż kilkanaście, maksimum 20 punktów. W szkołach podstawowych może ich być kilka.
       
      Ważne, by sformułowane przez szkołę propozycje zasad Kodeksu:
      • były zrozumiałe dla uczniów (będą przez nich współtworzone),
      • były żywe i użyteczne,
      • były akceptowane przez całą społeczność szkolną ,
      • naprawdę porządkowały szkolne życie w dziedzinie korzystania z TIK.
       
      Zapisy Kodeksu 2.0 mogą być ogólne lub szczegółowe, np.:
      1. Uczniowie w naszej szkole nie kopiują tekstów z internetu udając, że sami je napisali. Jeśli je wykorzystują, zawsze zaznaczają, jakie jest źródło materiału i kto jest jego autorem.
      2. Telefony komórkowe uczniów i nauczyciela są podczas lekcji wyłączone.
      3. Nauczyciele w naszej szkole chętnie korzystają z rad uczniów, jak stosować nowe technologie.
      4. Każdy uczeń naszej szkoły ma dostęp do swoich ocen i innych uwag nauczycieli w elektronicznym dzienniku.
      5. Nauczyciele mają adresy mailowe przeznaczone do kontaktu z uczniami i rodzicami. Nauczyciele bez nadmiernej zwłoki odpowiadają na maile uczniów i rodziców.
      6. Nauczyciele w naszej szkole proponują uczniom internetowe narzędzia - programy, strony, filmy itp. - ułatwiające uczenie się. Proszą też uczniów o pomoc w ich znalezieniu i wspólnie wybierają najbardziej wartościowe.
      7. W naszej szkole dążymy do tego, by ze sprzętu komputerowego korzystali nauczyciele wszystkich przedmiotów.
      8. Uczniowie naszej szkoły prowadzą zajęcia z TIK dla dorosłych – organizują zajęcia uczące korzystania z internetu dla chętnych rodziców, dziadków, sąsiadów itd. Jest to jedno z zadań na zajęciach z informatyki.
      9. Uczniowie korzystają ze szkolnych komputerów w czasie przerw, podczas "okienek" i po lekcjach, zgodnie z regulaminem (uwaga! określa on m.in. kto odpowiada za sprzęt i przestrzeganie tych reguł).