• Szkoła Ucząca Się
    • Ocenianie Kształtujące - serwis edukacyjny
    • Nauczyciel 1. klasa
    • Solidarna Szkoła
    • Kształcenie Obywatelskie w Szkole Samorządowej (KOSS)
    • Konkurs Wiedzy Obywatelskiej i Ekonomicznej
    • Szkoła z klasą 2.0
    • WF z klasą
    • Koduj z Klasą
    • Klasna Shkola
    • Młodzi przedsiębiorczy
    • Szkoła tolerancji
    • Cyfrowa Akademia
    • Rozmawiajmy o uchodźcach!
    • Samorząd uczniowski
    • Młody Obywatel
    • Weź oddech
    • Edukacja globalna
    • Zgodnie z naturą
    • Kulthurra!
    • Filmoteka szkolna. Akcja!
    • Włącz się. Młodzi i media
      • Nienawiść. Jestem przeciw!
      • Wrota Wiedzy
      • Młodzi głosują
      • Nagroda im. Ireny Sendler
      • Mamy prawo
      • Gimnazjalny Projekt Edukacyjny
      • Opowiem ci o wolnej Polsce
      • W świat z klasą
      • Ślady przeszłości - uczniowie adoptują zabytki
      • Czytam sobie w bibliotece
      • Mistrzowie kodowania
      • Działasz.pl
      • Centrum Edukacji Obywatelskiej
      • Sejm Dzieci i Młodzieży
        • Akademia uczniowska
        • Aktywna edukacja
        • Noc bibliotek
      WF z klasą

      Kilka magicznych zdań

      Im dziecko starsze, tym bardziej my, dorośli, ambicjonalnie podchodzimy do jego sportowych poczynań. Tymczasem im dłużej nasza pociecha będzie potrafiła cieszyć się z treningów, tym dłużej pozostanie w sportowym świecie.

                               

       
      Baw się dobrze!
       
      Dzieci z chęcią trenują i angażują się dopóty, dopóki dobrze się bawią. Szczególnie dotyczy to maluchów. Gdy pojawia się wyłącznie presja, nacisk tylko na wygrywanie, malec się wypala i rezygnuje. Jeśli nawet nie zrobi tego teraz (z racji na naciski ze strony rodziców), zrobi to później, gdy tylko posłucha własnego, buntowniczego głosu.
      Zabawa nie wyklucza rywalizacji i chęci podnoszenia swoich sportowych kompetencji. Jednak zachowaj równowagę. Pokazuj dziecku, jaką radość może sprawić ruch, codzienna aktywność, udział w rozgrywkach. Bo sport to nie tylko ciężka praca, to przede wszystkim właśnie dobra zabawa!
       
      Dobra robota!
       
      Wiele osób chwali zawodnika w momencie wygranej, ale zapomina o procesie, który poprzedził finalne zdarzenie. Doceniaj wysiłki dziecka, bo tak naprawdę od poziomu jego zaangażowania będą zależały jego przyszłe sukcesy. Mówiąc "dobra robota, pracuj tak dalej" pokazujesz, że zauważasz jego starania bez względu na wynik, a ponadto dajesz do zrozumienia, że o to w sporcie chodzi, aby wytrwałością i systematycznością przeskakiwać przez kolejne szczeble umiejętności.
       
      Jest w porządku, takie rzeczy się zdarzają
       
      Przegrana jest elementem sportu. Nie ma człowieka, który zawsze wygrywał. Co więcej, przegrana potrafi być dużo wartościowszą lekcją, niż pasmo sukcesów. Michael Jordan powiedział kiedyś:
      Nie trafiłem ponad 9000 rzutów w mojej karierze.Przegrałem prawie 300 gier.26 razy nie trafiłem decydujących piłek w meczu.Ponosiłem porażki raz po raz przez całe moje życie.I to właśnie dlatego osiągnąłem sukces.
      To, czego sportowiec potrzebuje po przegranej, to wsparcie. Żal, zawód i smutek to wystarczająco bolesna "kara". Gdy dorzucisz do tego swoje krytyczne uwagi typu "bo ty zawsze się poddajesz w decydującym momencie" lub "po co tak mocno kopałeś tą piłkę" nie przynoszą żadnego pożytku, a tylko szkodzą. Jeśli mały sportowiec nie chce rozmawiać o porażce, ty po prostu bądź obok.
      Unikaj również postawy lekceważącej. Nie mów "daj spokój, nic się nie stało" lub "gorsze rzeczy na świecie się dzieją". Owszem, z twojej perspektywy tak to może wyglądać, ale twoje dziecko widzi to inaczej. Stało się. Malec czuje ból i należy to zaakceptować, nie negować. Z czasem nauczy się przyjmować ze spokojem przykre momenty, ale do tego trzeba dojrzeć.
       
      Uwielbiam patrzeć jak grasz
       
      Nie musisz być na każdym treningu, wręcz nie jest to wskazane. Szkolenie z trenerem i drużyną, to jest JEGO czas. Jednak dzieci bardzo lubią chwalić się tym, czego się nauczyły dziś lub w ostatnim tygodniu. Dlatego gdy przyjeżdżasz odebrać malca z treningu nastaw się na to, aby raz na jakiś czas zostać jeszcze chociaż 10 minut, by móc zobaczyć nowo poznaną zagrywkę. A już ewidentnym "obowiązkiem" jest obecność na zawodach. Bez względu na to, czy mały sportowiec wygra czy przegra, powinieneś stać na posterunku, aby móc dzielić emocje dziecka.
       
      Jestem z Ciebie dumny
       
      Duma z wygranej, z dobrej zagrywki - rozpierająca, poruszająca najgrubsze struny. Czy twoje dziecko wie, że jesteś z niego dumny?
      W naszej kulturze zwykło się mówić przede wszystkim o błędach, bo "przecież jak jest dobrze, to wiadomo, że jest dobrze". Niestety to tak nie działa. Dziecko słysząc wyłącznie krytykę, ma poczucie, że wszystko co robi, jest błędne. Krytykujmy konstruktywnie, ale i mówmy o pozytywnych uczuciach skierowanych do małego sportowca.
      Pamiętajmy też, że poczucie dumy, nie może wynikać wyłącznie z wygranej dziecka. W przypadku, gdy powinie mu się noga, tym bardziej powinno czuć naszą miłość i szacunek do jego działań.
       

      Autor: Iwona Ludwinek-Zarzeka 

      Źródłohttp://www.wfzklasa.sport.pl/

      Data publikacji: 31.03.2016

      Zdjęcie: Szkoła Podstawowa w Czańcu 5